mijn hart racet als de trein de ik berijd.
mijn hart racet terwijl ik denk, ik hoor, ik voel.
mijn hart racet terwijl ik spreek, ik luister, ik doe.
mijn hart racet, maar waar racet het naartoe?
woensdag 13 oktober 2010
woensdag 6 oktober 2010
waardeer het moois in het leven
je ogen zo diep als de nacht
je lippen zo zacht als de wolken
je haren als herfstbladeren
je lach als regendruppels op mijn gezicht
je kippenvel als ik je streel
je korte adem als ik je kus
je warmte als ik je tegen me aan druk
je blik als ik zeg dat ik van je houd
vannacht zijn wij samen
zoals alleen wij samen kunnen zijn
je lippen zo zacht als de wolken
je haren als herfstbladeren
je lach als regendruppels op mijn gezicht
je kippenvel als ik je streel
je korte adem als ik je kus
je warmte als ik je tegen me aan druk
je blik als ik zeg dat ik van je houd
vannacht zijn wij samen
zoals alleen wij samen kunnen zijn
dinsdag 28 september 2010
Woorden
Ik raak los van de wereld,
wanneer zij in mijn oor fluistert.
Woorden van liefde. Woorden van geluk
Ik raak los van de wereld
en drijf naar haar.
Naar haar armen. In haar armen.
Haar woorden, als een sluier,
beschermen mij van de kou,
de pijn en het verdriet.
Haar woorden, als een sluier,
om mij heen, over mij heen.
Onze harten samen kloppend,
samen als wij in elkaars armen liggen
en in slaap vallen.
wanneer zij in mijn oor fluistert.
Woorden van liefde. Woorden van geluk
Ik raak los van de wereld
en drijf naar haar.
Naar haar armen. In haar armen.
Haar woorden, als een sluier,
beschermen mij van de kou,
de pijn en het verdriet.
Haar woorden, als een sluier,
om mij heen, over mij heen.
Onze harten samen kloppend,
samen als wij in elkaars armen liggen
en in slaap vallen.
dinsdag 14 september 2010
(on)beantwoord
Haar hart van hem,
zijn hart van haar,
maar hun handen niet samen.
Blikken die elkaar ontmoeten,
harten die elkaar raken,
gevoelens die elkaar snijden.
Ze mag niet toegeven,
aan die gevoelens die ze voelt.
Want zijn hart zal breken
en dat van haar daarbij.
Ooit kon ze lief hebben
en vast houden wat ze had,
maar die tijden zijn lang geleden
en haast vergeten in haar hart.
In hem heeft ze gevonden,
wat ze lang verloren was.
Maar het vasthouden wil niet lukken,
vanwege de leegte die blijven zal.
zijn hart van haar,
maar hun handen niet samen.
Blikken die elkaar ontmoeten,
harten die elkaar raken,
gevoelens die elkaar snijden.
Ze mag niet toegeven,
aan die gevoelens die ze voelt.
Want zijn hart zal breken
en dat van haar daarbij.
Ooit kon ze lief hebben
en vast houden wat ze had,
maar die tijden zijn lang geleden
en haast vergeten in haar hart.
In hem heeft ze gevonden,
wat ze lang verloren was.
Maar het vasthouden wil niet lukken,
vanwege de leegte die blijven zal.
maandag 6 september 2010
chasing shadows
ik realiseerde mij een paar dagen terug dat ik altijd mijn uiterlijk heb vergeleken met mijn schaduw...
als mijn silhouet er niet goed uit zag, voelde ik me niet goed over mijn uiterlijk,
zag hij er wel goed uit, dan voelde ik me dus wel goed...
ik moet eerlijk zijn met mezelf en zeggen dat dit waarschijnlijk wel een van de vreemdste maatstaven is die ik ooit gehoord heb.
ook viel mij op dat de laatste tijd, hoe ik ook naar mijn schaduw kijk, ik er tevreden over ben...
dus ben ik nou gelukkig met wie ik ben, of is dat maar tijdelijk?
als mijn silhouet er niet goed uit zag, voelde ik me niet goed over mijn uiterlijk,
zag hij er wel goed uit, dan voelde ik me dus wel goed...
ik moet eerlijk zijn met mezelf en zeggen dat dit waarschijnlijk wel een van de vreemdste maatstaven is die ik ooit gehoord heb.
ook viel mij op dat de laatste tijd, hoe ik ook naar mijn schaduw kijk, ik er tevreden over ben...
dus ben ik nou gelukkig met wie ik ben, of is dat maar tijdelijk?
donderdag 2 september 2010
donderdag 12 augustus 2010
installation nearing completion, please do not shut down your computer
men zegt dat je brein als een supercomputer is...
als dit waar is staat er bij mij nu op de monitor "installeren van "volwassenheid", schakel uw pc niet uit." en daar onder dan zo'n balkje die nu ongeveer op 65% zal staan.
tijdens het voor de eerste keer in zeker 3 jaar goed opruimen en poetsen van mijn kamer heb ik de laatste restanten van een van mijn exen uit mijn kamer verwijderd en de foto's (lekker cliché) verbrand (daarbij tevens mijn vinger)
dit is voor mij een GIGANTISCHE stap, want ik ben nooit iemand geweest die spullen weg kon gooien en zeker niet als er echt een herinnering aan zat...
misschien net zo belangrijk voor mij is dat ik de foto's van m'n eerste vriendin weer gevonden heb (het was een erg serieuze relatie voor twee 15 jarigen hoor!)
op een gegeven moment vond ik een bepaalde foto, die op weg naar Oostenrijk genomen is toen ik met haar en d'r vader op wintersport vakantie ben geweest, en bedacht me dat dat (in het geheel bekeken) misschien wel de gelukkigste relatie van m'n leven is, tot nu toe.
vroeger zou ik hier droevig van zijn geworden en me een paar uur hebben verstopt op mijn kamer terwijl ik naar de foto staarde en terug verlangde naar die tijd.
Maar deze keer was het anders...
het enige dat er door mijn hoofd ging was: ik hoop dat ik dat gevoel van geluk ooit weer zal bereiken...
vannacht hef ik mijn glas (cola) niet om mezelf rustig te houden, maar op mijn toekomst.
ik kan me moeilijk voorstellen dat het zwaarder wordt dan het begin van dit jaar, dus ik sta er met een glimlach op te wachten.
als dit waar is staat er bij mij nu op de monitor "installeren van "volwassenheid", schakel uw pc niet uit." en daar onder dan zo'n balkje die nu ongeveer op 65% zal staan.
tijdens het voor de eerste keer in zeker 3 jaar goed opruimen en poetsen van mijn kamer heb ik de laatste restanten van een van mijn exen uit mijn kamer verwijderd en de foto's (lekker cliché) verbrand (daarbij tevens mijn vinger)
dit is voor mij een GIGANTISCHE stap, want ik ben nooit iemand geweest die spullen weg kon gooien en zeker niet als er echt een herinnering aan zat...
misschien net zo belangrijk voor mij is dat ik de foto's van m'n eerste vriendin weer gevonden heb (het was een erg serieuze relatie voor twee 15 jarigen hoor!)
op een gegeven moment vond ik een bepaalde foto, die op weg naar Oostenrijk genomen is toen ik met haar en d'r vader op wintersport vakantie ben geweest, en bedacht me dat dat (in het geheel bekeken) misschien wel de gelukkigste relatie van m'n leven is, tot nu toe.
vroeger zou ik hier droevig van zijn geworden en me een paar uur hebben verstopt op mijn kamer terwijl ik naar de foto staarde en terug verlangde naar die tijd.
Maar deze keer was het anders...
het enige dat er door mijn hoofd ging was: ik hoop dat ik dat gevoel van geluk ooit weer zal bereiken...
vannacht hef ik mijn glas (cola) niet om mezelf rustig te houden, maar op mijn toekomst.
ik kan me moeilijk voorstellen dat het zwaarder wordt dan het begin van dit jaar, dus ik sta er met een glimlach op te wachten.
Abonneren op:
Posts (Atom)
