maandag 23 januari 2012

Koud

Gedachtes over dagen van toen.
Herinneringen met een ijzige hand om mijn hart.
Verloren gevoelens terug gevonden.

Waar je bent is niet bedoeld voor jou.

Gedachtes over jou.
Herinneringen over je ijzige hand om mijn hart.
En toen kneep je.

zaterdag 22 januari 2011

Nieuw Leven

De laatste 3 weken zijn voor mij ontzettend zwaar geweest.
Eergister (let op: vrijdag 2 theorie) was Jorrik's dood 1 jaar geleden.
Wat automatisch ook betekend dat ik een jaar lang geen contact meer heb met Rosa
en dan dus ook dat het mijn diepe donkere gat een jaar geleden was.
Vorig jaar wilde ik verder gaan met mijn ex, die ondertussen een goed werkende relatie had met een goede vriend, wat veel stress opleverde binnen mijn vriendengroep.
Hier hebben we ons door heen geslagen en een jaar later is de vriendschap nog steeds actief.
Dit jaar, rond de zelfde tijd, ben ik een relatie aangegaan met de ex van iemand uit de groep. Aangezien ik het na een maand heb zien gebeuren en heb laten gebeuren, dacht ik dat hij het na 1.5 jaar ook niet zo erg zou vinden, vooral omdat hij gelukig is met zijn nieuwe vriendin.
blijkbaar had ik het fout.
Sindsdien ben ik redelijk uit de groep gegooid en vervangen door de laatste persoon van wie ik het zou verwachten.
Extra pijnlijk, gezien de timing.
Maar om het leuker te maken, heeft een van m'n beste vrienden, iemand die haast alles van me weet, iemand waar ik altijd voor klaar heb gestaan en iemand die als een broer voor mij was, mij laten vallen omdat iemand anders problemen heeft met mijn vriendin.

Vorig jaar ben ik mijn oude beste vriend en de liefde van (op dat moment nog) m'n leven kwijt geraakt.
Dit jaar ben ik m'n beste vriend en een hele groep die er bij hoorde kwijt geraakt, maar een geweldige meid gevonden.

Het is vreemd dat januari 2 jaar zo iets doet met m'n leven...
Hier is het nieuwe jaar; hier is je nieuwe leven.

woensdag 13 oktober 2010

versus

mijn hart racet als de trein de ik berijd.
mijn hart racet terwijl ik denk, ik hoor, ik voel.
mijn hart racet terwijl ik spreek, ik luister, ik doe.
mijn hart racet, maar waar racet het naartoe?

woensdag 6 oktober 2010

waardeer het moois in het leven

je ogen zo diep als de nacht
je lippen zo zacht als de wolken
je haren als herfstbladeren
je lach als regendruppels op mijn gezicht

je kippenvel als ik je streel
je korte adem als ik je kus
je warmte als ik je tegen me aan druk
je blik als ik zeg dat ik van je houd

vannacht zijn wij samen
zoals alleen wij samen kunnen zijn

dinsdag 28 september 2010

Woorden

Ik raak los van de wereld,
wanneer zij in mijn oor fluistert.
Woorden van liefde. Woorden van geluk

Ik raak los van de wereld
en drijf naar haar.
Naar haar armen. In haar armen.

Haar woorden, als een sluier,
beschermen mij van de kou,
de pijn en het verdriet.

Haar woorden, als een sluier,
om mij heen, over mij heen.

Onze harten samen kloppend,
samen als wij in elkaars armen liggen
en in slaap vallen.

dinsdag 14 september 2010

(on)beantwoord

Haar hart van hem,
zijn hart van haar,
maar hun handen niet samen.

Blikken die elkaar ontmoeten,
harten die elkaar raken,
gevoelens die elkaar snijden.

Ze mag niet toegeven,
aan die gevoelens die ze voelt.
Want zijn hart zal breken
en dat van haar daarbij.

Ooit kon ze lief hebben
en vast houden wat ze had,
maar die tijden zijn lang geleden
en haast vergeten in haar hart.

In hem heeft ze gevonden,
wat ze lang verloren was.
Maar het vasthouden wil niet lukken,
vanwege de leegte die blijven zal.

maandag 6 september 2010

chasing shadows

ik realiseerde mij een paar dagen terug dat ik altijd mijn uiterlijk heb vergeleken met mijn schaduw...
als mijn silhouet er niet goed uit zag, voelde ik me niet goed over mijn uiterlijk,
zag hij er wel goed uit, dan voelde ik me dus wel goed...
ik moet eerlijk zijn met mezelf en zeggen dat dit waarschijnlijk wel een van de vreemdste maatstaven is die ik ooit gehoord heb.

ook viel mij op dat de laatste tijd, hoe ik ook naar mijn schaduw kijk, ik er tevreden over ben...

dus ben ik nou gelukkig met wie ik ben, of is dat maar tijdelijk?

donderdag 2 september 2010

donderdag 12 augustus 2010

installation nearing completion, please do not shut down your computer

men zegt dat je brein als een supercomputer is...
als dit waar is staat er bij mij nu op de monitor "installeren van "volwassenheid", schakel uw pc niet uit." en daar onder dan zo'n balkje die nu ongeveer op 65% zal staan.

tijdens het voor de eerste keer in zeker 3 jaar goed opruimen en poetsen van mijn kamer heb ik de laatste restanten van een van mijn exen uit mijn kamer verwijderd en de foto's (lekker cliché) verbrand (daarbij tevens mijn vinger)
dit is voor mij een GIGANTISCHE stap, want ik ben nooit iemand geweest die spullen weg kon gooien en zeker niet als er echt een herinnering aan zat...

misschien net zo belangrijk voor mij is dat ik de foto's van m'n eerste vriendin weer gevonden heb (het was een erg serieuze relatie voor twee 15 jarigen hoor!)
op een gegeven moment vond ik een bepaalde foto, die op weg naar Oostenrijk genomen is toen ik met haar en d'r vader op wintersport vakantie ben geweest, en bedacht me dat dat (in het geheel bekeken) misschien wel de gelukkigste relatie van m'n leven is, tot nu toe.

vroeger zou ik hier droevig van zijn geworden en me een paar uur hebben verstopt op mijn kamer terwijl ik naar de foto staarde en terug verlangde naar die tijd.
Maar deze keer was het anders...
het enige dat er door mijn hoofd ging was: ik hoop dat ik dat gevoel van geluk ooit weer zal bereiken...

vannacht hef ik mijn glas (cola) niet om mezelf rustig te houden, maar op mijn toekomst.
ik kan me moeilijk voorstellen dat het zwaarder wordt dan het begin van dit jaar, dus ik sta er met een glimlach op te wachten.

maandag 9 augustus 2010

(zonne)schijn

De zon scheen door de bladeren, in mijn gezicht
en ik verloor de macht over het stuur.
De rem is defect en de airbag is niet aanwezig.

Het warme zonlicht beschijnt mij terwijl ik het eind van de weg nader.
Zal het licht me vangen, of zal ik eindigen op de bodem van dit ravijn?

Tijd zal het leren, maar het heeft al veel tijd gekost.

zondag 25 juli 2010

slaap dronken

mijn nieuwe dag nacht ritme botst met dat van m'n ouders
en ze hebben besloten mij zo snel mogelijk naar die van hen te krijgen...
4 uur slapen, wakker worden met geschreeuw, ontbijten met een glas cola en een banaan en vervolgens de boel gaan poetsen.
volgens mij heb ik niets aan de plannen die ik vandaag gemaakt heb...

misschien toch maar minder contact zoeken met mensen in andere tijdzones...

maandag 5 juli 2010

blog

ik heb zin om iets te schrijven en het vervolgens op m'n blog te plaatsen!
wist ik nou maar wat...

hmm...

nja...

sinds m'n laatste blog:
ben ik gedumpt, met de zelfde reden waarmee ik enkele maanden eerder ben afgewezen...
heb ik een snor laten staan...
heb ik een baan gevonden...
ben ik afgewezen voor de opleiding die ik al 2 jaar terug heb gepland, met een reden waarin duo zichzelf tegenspreekt...
heb ik me maar aangemeld voor de opleiding pedagogiek, omdat de moeder van Jorrik me dit aanraadde...
ben ik bijna opgelicht voor €130,- (gelukkig was Ruben wat oplettender dan ik)...
en heb ik me zo erg verveeld dat ik oude hobby's ben gaan oppakken...

maar al met al, ben ik best gelukkig :)

ik verheug me op de vakantie(s?) =D

woensdag 16 juni 2010

verdwenen

Verdwenen uit het leven,
verdwenen uit de dagen,
verdwenen van de grond.

Ons paradijs ingeruild,
voor dat van jou.

Nooit meer zal ik met je lachen,
nooit meer met je huilen.
Nooit meer zal ik je aanraken,
nooit meer je vasthouden.

Het verlies nog in mijn hart,
de woorden nog op mijn lippen.

Verdwenen uit het leven,
verdwenen uit de dagen,
verdwenen van de grond,
maar nooit verdwenen uit mijn hart






R.I.P Jorrik Krüger

woensdag 9 juni 2010

mini

mijn hart in mijn keel,
mijn hart in jou handen.
heb mij lief, zoals ik dat niet heb
en ik al jou lief hebben zoals jij dat niet hebt.
zijn wij een parabool,
of een rechte lijn?
als je van plan bent mijn leven zo abrupt te verlaten,
als je hem bent binnen gekomen,
dan hoop ik dat het nog even duurt
en ik je met het zelfde gezicht kan aankijken,
als de eerste keer.
neem mijn liefde,
neem mijn hart,
maar vooral:
neem mij, zoals ik ben.

zondag 16 mei 2010

to the light

I'm taking a break because I'm losing it again
And I wanna relate without you thinking I'm insane.
Oh, it's the same another train. Just sitting around with record in my brain.

You could have everything you wanted
But you would still be wanting more.
Cos the sun is always in your eyes.
You search for stillness on a rock. Thats spinning round and round and you're surprised.

Take a break from all i know
Just sit back and let it flow.
Then I find I've broken through.
To the light again.

Everytime I find I'm thinking about the things I wanna.
That is the time I have nothing to sing.
And everytime I find i'm thinking about things that don't matter.
That is the time I see everything.

I want to know lord why it's got to be so hard.
I want to know lord why it's got to be so hard.
I feel like a muppet with a drunken puppeteer but I'll survive.
I will survive.

Take a break from all I know
Just sit back and let it flow.
Then I find I've broken through.
To the light again.
To the light again.

Take a break from all I know.
Just sit back and let it flow.
Then I find I've broken through.
To the light again.

donderdag 13 mei 2010

Olievlek Golf van Mexico

IN RESPONSE TO THE OIL SPILL IN THE GULF OF MEXICO
-FOR IMMEDIATE RELEASE-

www.thezeitgeistmovement.com >>>(Venus, Florida- May 12rd, 2010)

On the Gulf Coast of the United States the
shock is now setting in for millions of American citizens as we now realize
the true extent of the damage caused by our desire for obsolete and
dangerous fossil fuels, and our perpetuation of an outdated monetary world
society, where the bottom line has always been profit at all costs, be it
human or environmental. It is time for a viable solution to deal with a
system hardwired for self destruction.

It is with that very unfortunate introduction that we, The Zeitgeist
Movement, now must enter the international conversation to express the need
for true change. That word is not some jingoist slogan devised by a focus
group, but the evident desire of the public for a meaningful transition out
of the destructive legacy, the burden of our past mistakes as a maturing
civilization. We only have one Earth; there is no reset button here.

We must break out of our established ideologies that have prevented
progress. Ending the political duality, economic stratification and false
divisions is key to overcoming our apparent historical bondage that says
the future we were promised must remain an elusive dream. We must now
rethink our society and outgrow those parts of it that serve to paralyze
us.

As of Friday, April 30th it was reported by CBS News (US) that the spill
had spread to cover 2,100 square miles and was still spilling at a rate up
to 5,000 barrels (210,000 gallons) a day. As of today, there has been no
progress in stopping this catastrophe. This did not have to happen. It
happened because we continue to use an obsolete technology for the sake of
maintaining a profitable establishment. An establishment that perpetuates
vast inequality in its wages to its employees versus its core owners,
destroys fragile and vital eco-systems, and pollutes our air.

It is time for real change, not empty promises. No amount of socialism or
free market ideology will save us from ourselves, there needs to be a
fundamental re-write of what we think we know, to achieve a sustainable
human enterprise.

Our generation has stood and watched as our planet has been raped and
pillaged, yet we do nothing. Our generation has stood and watched as our
government bailed out the very people who created this economic crisis, yet
we do nothing. Our generation has stood and watched as our rights have been
stripped away from us, and yet we do nothing. Our generation has stood and
watched as we have been handed the problems of the countless generations
before it, and we are preparing to do the same to the next generation, and
we do nothing.

Let us be the first generation to hand solutions to our children and our
children’s children. But we can’t do it alone. Let us break down the
barriers we have created amongst ourselves. We need all of you, every last
one, to say enough is enough in one voice. Not as Americans or Russians,
Christians or Muslims, but as fathers, mothers, brothers and sisters. Let
us destroy the lines between us and work to create a world where our
children are truly safe and free. Let us create a world where we can tell
our children that they can be and do whatever their heart desires, and know
deep inside us we are telling them the truth. Let our generation be the
one.

We have the tools, we have the knowledge, we have the technology. It is
time we make the transition to a world, an economy, and a future we all
deserve regardless of geographic location or economic disposition. As long
as we rely on legacy systems defined in a 19th century mentality all we
will do is spin our wheels while a parade of economic and ecologic
disasters visits us again and again. It is time to pull the plug on this
charade because as you will find out, there is a better way.

We, the Zeitgeist Movement representatives, reach out to you so that we can
all work together to do what must be done. Every man, woman and child has a
voice, but together we can create one voice so deafening that no one will
have a choice but to listen. But it requires you. It requires you put away
preconceived notions you have been told about “the way things are” as
if it is the only way, because it's not! Our way of thinking will no longer
sustain us. We can either remain in the house of cards we have built and
watch it collapse all around us, or we can, through the best our society
has to offer, begin to construct a stable mature and thriving society so
that the Gulf Coast Oil Spill, the Exxon Valdez and many others are nothing
more then an embarrassing footnote in history.

The choice is yours.
www.thezeitgeistmovement.com

woensdag 12 mei 2010

kant en klaar maaltijd

als zij lachen, lacht zij ook.
als zij huilen, huilt zij ook.
ze weet niet waarom ze het doet,
maar zo schijnt het te moeten.

een blik gevoelens
en een masker van steen.

vergeten

vergeten tijden
op vergeten locaties
met vergeten mensen
en vergeten spullen.

de tijd loopt onder me door
en de wind waait over me heen.

het leven loopt langs me af
maar jij houdt mijn hand vast.

met moeite herinner ik me
de lessen die ik heb geleerd

maar vergeten zullen ze nooit zijn.

hoera voor insomnia!

vannacht heb ik:
-the butterfly effect 2 gekeken en ben ik er achter gekomen dat het een behoorlijke slechte film is.
-wat gelezen over the butterfly effect 3 en ben ik er achter gekomen dat deze nog slechter schijnt te zijn.
-naar een nieuwe telefoon gezocht terwijl ik nog een fatsoenlijke heb
-naar een nieuwe mp4 speler gezocht terwijl de mijne nog super is.
-geleerd hoe tunnels gemaakt worden.
-geleerd hoe thee gemaakt wordt.
-geleerd hoe mountainbikes gemaakt worden.
-4 afleveringen van house gekeken.
-geleerd dat je waanbeelden kunt krijgen van herpes.
-geleerd dat herpes tumoren laat krimpen en zo je leven met enkele maanden kan verlengen.
-geleerd dat je ziek kunt worden van contact met duiven poep. (ook al is dat best logisch)
-geleerd dat er parasieten bestaan die mensen en duiven wel treffen, maar ratten niet en die niet opduiken in normale tests.
-geleerd dat er een ziekte bestaat die je maagwand zo aantast dat je bepaalde belangrijke vitamines niet meer opneemt en hierdoor zo gek kunt worden dat je je eigen kind probeert te doden.
-een hoofdstuk van m'n nieuwe boek gelezen.
en toch op om 12 uur xD